Blogs

Steeds vaker pak ik pen en papier om te schrijven. Ik schrijf over van alles. Hier een greep van de blogs die ik gemaakt heb.

Parasite overschrijdt alle grenzen

Het is maandagochtend tien februari 2020. Heel het internet staat er vol mee. “Parasite verrast als grote winnaar bij de Oscars” (NRC, 2020), “Parasite schrijft geschiedenis” (NOS, 2020). Het verrast mij. Zou dit dan de film worden die de Amerikaanse filmindustrie verandert? 

Nog geen week later zit ik samen met mijn moeder in de bioscoop. Enigszins verwachtingsvol maar tegelijkertijd geen idee wat wij kunnen verwachten zitten wij in de bioscoopstoel. Voordat de film begint bekijken wij zuchtend hoe de trailer van de nieuwe James Bond film wordt vertoond. Ik hoor mijn moeder zeggen “Ze bedenken iedere keer wel weer een nieuwe wending om meer geld te verdienen met een franchise. Bedenk eens iets nieuws!”. 

Dan begint de film. De film bouwt vrij langzaam op. Als kijker krijg je de kans om de karakters goed te leren kennen. De film laat een arm gezin uit Zuid-Korea zien. We zien hoe het gezin leeft in een buitenwijk van Seoul. Hoe ze strijden om rond te komen, hoe ze leven in een onhygiënische kelderwoning maar ook hoe ze hun geluk vinden. Naast mij, in de bioscoop, ligt een man te slapen. Het gezin infiltreert langzaam in bij een rijke familie als personeel. 

Dan stopt de film en wordt de man wakker. Het is pauze. Jammer, de man heeft de echte ellende van het gezin gemist. Na de pauze bouwt het tempo van de film steeds sneller op. Er gebeuren steeds meer dingen die ik niet verwacht. Er zijn talloze momenten dat ik mij afvraag of het universum wel bestaat. 

Wanneer de film stopt ben ik even beduusd. Het is duidelijk geen Amerikaanse film. Het verhaal zit zo anders in elkaar. Meestal doen verhalen het goed doordat er een bepaalde verwachting gecreëerd wordt en dan komt die verwachting later uit. Parasite laat duidelijk zien dat het ook anders kan. Ik bleef naar de film kijken juist door die vele plot twists. Parasite gaat diep in op de karakters. Het arme gezin doet veel dingen wat niet goed is. Maar doordat de rijke familie zo veel irritante dingen doen, leef ik toch echt mee met het gezin. 

De film eindigt enigszins hoopvol. Ik ben denk dat deze film de Amerikaanse filmindustrie kan veranderen. Dat er niet alleen geïnvesteerd wordt in de nieuwste technieken om de beste en mooiste special effects toe te passen, maar ook op het bedenken van vernieuwende verhalen die mij laten verbazen. Ik ben er klaar voor, maar zijn de Amerikaanse bezoekers dat ook?


Is VR video echt de toekomst? 

Wij kijken nu video’s vooral via sociale media, TV en bioscoop. Allemaal met een plat scherm. In de toekomst zou dit nog wel eens kunnen veranderen. Er hebben al wel wat hervormingen plaatsgevonden. Zo is het niet meer ‘not done’ om verticaal video’s te gebruiken en is het vaak niet meer dan normaal om video’s te maken die zonder geluid goed te volgen zijn. Door de technische ontwikkeling die meer bandbreedte toestaat zijn live video’s populairder dan ooit. 

Er zijn ook een aantal nieuwe video vormen die in opkomst zijn. Zo wordt er gesproken over responsive video. Dit lijkt een beetje op de responsive website, maar dan met videobeelden. Daarbij zou je in een rechthoekig formaat filmen waarbij de focus activiteit op een bepaalde plek wordt geprogrammeerd. Op deze manier kan de kijker, op welk formaat die ook kijkt, altijd het belangrijkste van de video zien. Ook is AR (Augmented Reality) en VR (Virtual Reality) als video format in opkomst. Bij AR wordt er beeld over de werkelijkheid gelegd. Bij VR kan je beeld 360 graden rondom zien. 

Als kind ging ik met mijn ouders een keer naar het Omniversum in Den Haag. Dat is een bioscoop waarbij het scherm gebogen is. Ik had echt het gevoel dat je op die plek in de film was. Het was zeer indrukwekkend. Met VR creëer je dat zelfde gevoel van immersiveness maar dan overal waar je bent, op je bank of op de fiets (ik zou dat laatste niet aanraden). 

Het grootste nadeel van VR nu is dat heel veel mensen misselijk worden. VR verzorgt misselijkheid bij ongeveer tussen de 40% en 70% van de mensen. Dat komt doordat je dingen ziet bewegen, terwijl je zelf stilstaat. Er zijn een aantal dingen die helpen. Zo is het beter om te gaan zitten en kan het gebruiken van een ventilator helpen. Ik hoor je nu al denken, een ventilator? Ja. Als je wel eens wagen ziekte hebt gehad, dan begrijp je wat ik bedoel. Als je wagenziekte hebt dan heb je heel veel behoefte aan frisse lucht. Bij het kijken van VR ook. Een bewegingsziekte tablet zou je ook kunnen helpen. Maar zouden we echt medicijnen gaan slikken om maar VR te kunnen bekijken? Ik heb het een aantal mensen gevraagd of zij dit zouden doen. Het antwoord is nee. Daarom denk ik dat VR video in de nabije toekomst geen succes kan worden. Pas als het probleem wordt opgelost door de fabrikant zelf, kan VR een fijne oplossing zijn voor het kijken van video’s. 

Kijken we over vijf jaar nog steeds massaal slapende katten videos?

We lijken verslaafd te zijn aan alle content die we zelf maken. Wordt het allemaal niet hetzelfde? Hoe staan we er over vijf jaar tegen over? Dat vraag ik mij af. User Generated Content (UGC) is erg populair op het moment. Dat komt doordat mensen zichzelf in de content herkennen en omdat het transparant is. Er is niets aan gephotoshopt en in het geval van commercials: het is geen toneelstukje en er zit geen commerciële boodschap aan. Verder vinden mensen UGC leuk omdat het (soms) inspeelt op de actualiteit. 

Niet alle UGC wordt populair. Zonder enige vorm van originaliteit en relevantie blijft de UGC steken bij slechts een aantal views. Dat komt doordat sociale media gebruik maken van algoritmes. Algoritmes zorgen er voor dat de content op de juiste plek bij de juiste persoon beland. Algoritmes baseren zich op dit moment op een aantal elementen. Zo moeten de interesses van de persoon passen bij het onderwerp of bij de afzender van de content. Verder maakt het uit hoe populair de content of de afzender al is is. Tot slot kijkt het algoritme naar het type content en of dit actueel is. Op deze manier wil het algoritme ervoor zorgen dat de gebruiker zo lang als mogelijk doorbrengt op een sociale media. 

Dus als jij altijd video’s van slapende katten kijkt, dan zal je tijdlijn voornamelijk uit slapende katten videos bestaan. Niet alleen omdat je gebruikers volgt die voornamelijk slapende katten video’s posten, maar ook omdat sociale media die video’s bovenaan je tijdlijn zet. 

We zijn dus redelijk verslaafd aan UGC maar zonder hulp zou de populariteit ervan stuk lager zijn. Sociale media forceren ons om steeds meer te kijken naar UGC die je waarschijnlijk leuk vindt. De algoritmes zullen zich in de loop van vijf jaar steeds beter ontwikkelen waardoor we nog meer slapende katten video’s gaan kijken. Daarom denk ik dat UGC een nog grotere impact hebben op ons leven in vijf jaar.